To było mega zajebiste, i ch**

4 Komentarze

Ostatnio moją uwagę przykuł prefiks mega-, dodawany właściwie do każdego typu słów deklinowanych (może poza liczebnikami i zaimkami – jak dotąd nie spotkałem). Nie chcę wyjść na purystę, bo przestałem nim być jakiś czas temu. Nie będę pisał, że to wyraz obcy, że można go czymś zastąpić i inne tego rodzaju ple-ple, bo sam lubię łacinę i często posługuję się wstawkami typu ergo czy sensu stricto (nie: sensu stricte, jak niektórzy uczeni mawiają). Chodzi mi o coś innego. Uwaga: znowu może być po bandzie.

Więcej

Reklamy

Wybaczcie mi

2 Komentarze

Facebookowe walle obiegła wiadomość o planowanej na koniec maja premierze książki pt. Wybaczcie mi, autorstwa niejakiej Izabeli Bartosz. Korzystając z tego oryginalnego tytułu (przypomina mi się słynny program, emitowany w TVN kilka ładnych lat temu), również poproszę szanowne grono przypadkowych i mniej przypadkowych czytelników: wybaczcie mi. Wybaczcie mi, bo ja tu czegoś, do kurwy nędzy, nie kumam. Przepraszam również za liczne wulgaryzmy i bluźnierstwa, które prawdopodobnie za moment nastąpią.

Więcej

Opowieści polonistyczne

6 Komentarzy

Nie. Dziś nie będzie o poprawności językowej. Nie będzie o pragmatyce, semantyce, terminologii etc. Będzie o polonistach. Zawsze, kiedy o nich myślę, przypomina mi się Dzień świra i monolog Adasia Miauczyńskiego o szkole poetów i łapaniu Boga za nogi. Czy jestem polonistą? Zapomniałem już czasy studiów, stres egzaminacyjny, picie piwa pod akademikami. Nie pracuję w wyuczonym zawodzie. Pozostało jedynie coś na kształt pasji. I kilka wspomnień z tamtego okresu, które wtedy bawiły, a dziś smucą. Albo odwrotnie…

Więcej

Notabene cz. II

7 Komentarzy

Czasami jest tak, że pewne sytuacje nie dają spokoju. Nieważne, czy są to sprawy istotne, czy nieistotne. Po prostu męczą, irytują, uniemożliwiają spokojny sen, generują wrzody i tak dalej. A ja ostatnimi dniami nieustannie myślę o tym cholernym notabene.

Więcej

Jak właściwie powinno być?

Dodaj komentarz

Na wstępie pragnę zacytować Nieznajomą, którą notabene (:)) regularnie czytuję i od której otrzymałem pozwolenie na odnoszenie się do jej wpisów na tym oto blogu.

Segritta pisze:

NOTABENE – z łacińskiego nota bene oznacza „zauważ dobrze”, czyli powinno być wstawiane w zdania, w których chcesz zwrócić wyjątkową uwagę słuchacza na jakiś fakt lub wyrażenie. (…)

oraz

NAWIASEM MÓWIĄC – to już polski zwrot i oznacza po prostu „przy okazji”. Używamy go, gdy chcemy powiedzieć coś, co nie ma większego znaczenia dla opowiadanej historii, ale i tak może zainteresować rozmówcę. (…)

Więcej

Momenty

Dodaj komentarz

(…) jest taki moment, kiedy można coś zrobić, aby zdobyć szczęście, ten moment trwa kilka dni, czasem kilka tygodni, a nawet miesięcy, ale następuje on raz i tylko raz, nie można do niego wrócić, brak już miejsca na entuzjazm, na pewność siebie i wiarę, pozostaje jedynie łagodna rezygnacja, wzajemna i pełna smutku litość, niepotrzebne, a zarazem słuszne poczucie, że coś mogło się zdarzyć, nie okazaliśmy się po prostu godni daru, jaki został nam ofiarowany.

Więcej

Dziewica na wieki, wieków

1 komentarz

Dziewica na wieki, wiekówTytuł tego wpisu, będący również tytułem artykułu (zachowałem pisownię oryginalną, choć po mojemu nie powinno być tam przecinka), opublikowanego kilka tygodni temu na portalu Onet.pl, nie stanowi zapowiedzi motywu przewodniego. Nie zamierzam pisać o swoim poglądzie na kwestię wiecznych dziewic ani o tym, jak odbieram kobiety, które takiego wyboru dokonują.

Więcej

Older Entries